Gdy ludzie, pracownicy, firma i klienci wkurzają…

80% ludzi, z którymi rozmawiam, niezależnie czy są szefami, dyrektorami, czy pracownikami średniego czy wyższego szczebla, narzekają na innych: przełożeni na podwładnych, podwładni na przełożonych.

Przełożeni mówią o podwładnych

• nie wykazuje inicjatywy
• wykazuje inicjatywę, ale mógłby bardziej
• dobrze wykazuje inicjatywę, ale nie rozumie biznesu
• słabo pracuje
• za dużo pracuje i nie ogarnia wszystkiego
• nie rozumie mnie i ciągle mu powtarzam, co trzeba robić
• nie umie się szybko dostosować

Podwładni mówią o przełożonych

• ciągle wymaga nie wiadomo czego
• gdy dobrze pracuję, to mnie ciśnie jeszcze bardziej
• wymaga ode mnie czegoś, co jest poza moimi kompetencjami
• nie rozumiem, o co mu chodzi
• nie wspiera mnie
• nie szanuje mnie
• źle zarządza
• zmienia zdanie, czepia się

Bardzo często takie myśli prowadzą do nakręcania się, wkurzania, plotkowania i narzekania. A to prowadzi do zmęczenia obu stron, a w rezultacie wypalenia. Możesz zrobić listę “co mówię o…” samodzielnie lub zaprosić do tego współpracowników i szefa. Zestawić te “narzekania” i spojrzeć: co tak naprawdę sądzę o… . Po co? Aby dokonać szybkiej diagnozy, ile z tych myśli jest pozytywnych, a ile negatywnych. Jeśli negatywne przeważają, zastanów się:

• czy miejsce, w którym pracuję, jest dla mnie odpowiednie?
• co musiałoby się zmienić?
• co mogę zmienić?

Jeśli wkurzenie i zmęczenie utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie, przedłużają się na kolejne miesiące i nasilają się, oznacza to, że

• jako przełożony albo źle zarządzasz, albo to nie jest miejsce dla Ciebie
• jako podwładny jesteś źle zarządzany albo to nie jest miejsce dla Ciebie

i czas na zmiany.

Jak te zmiany wdrożyć?

1. Zapisz jak najkonkretniej odpowiedzi na pytania: Co tak naprawdę chcę zmienić? Gdyby wszystko było możliwe, to co chcę, aby się zmieniło?
   Nie szukaj barier, wymówek, nie mów, że czegoś się nie da. Przyjmij na chwilę, że wszystko się da. Opisz idealny scenariusz.
2. Teraz określ, na co konkretnie masz wpływ. Co jest w obszarze Twojego wpływu. Np. jeśli uważasz, że szef się czepia, a Ciebie to drażni i demotywuje, to co możesz z tym zrobić? Może mu to powiedzieć? Zapytać, czemu się czepia? Porozmawiać szczerze? Poprosić, aby inaczej do Ciebie się zwracał?
   Jeśli uznasz, że nie ma możliwości zapytania albo dania informacji zwrotnej szefowi, to co pozostaje? Albo zaakceptowanie tego i nauczenie się życia z tym, albo zmiana miejsca pracy albo…
3. Gdy masz pierwsze wnioski, to zaplanuj, jak i kiedy konkretnie to zrobisz.

A na koniec krótkie wskazówki do niektórych problemów nazwanych na samym początku:

Jeśli jesteś przełożonym i Twój pracownik nie wykazuje inicjatywy, to usiądź z nim i zapytaj go:

• Co musiałoby się stać, abyś wykazywał więcej inicjatywy, dawał więcej pomysłów sam z siebie?
• Czy jest coś, co Cię powstrzymuje przed tym, aby wykazywać więcej inicjatywy? Jeśli tak, to powiedz proszę, co to jest? Coś we mnie, coś w firmie, w sposobie pracy?

I zobacz jakie uzyskasz odpowiedzi.

Jak reagować na sytuację, w której pracownikowi się nie chce albo nie odpowiada na tego typu pytania? O tym więcej na darmowym szkoleniu online na żywo 23 czerwca – link na końcu artykułu.

Jeśli jesteś podwładnym, przełożony oczekuje od Ciebie nie wiadomo czego i masz odczucie, że Cię nie szanuje, masz trzy drogi

• jeśli Twój przełożony to otwarta, mądra osoba, to wystarczy mu szczerze przedstawić Twój problem. Spotkaj się z nim i powiedz: Szefie, mam problem. Mam czasami problem z tym, że nie wiem, czego tak naprawdę ode mnie oczekujesz albo mam wrażenie, że oczekujesz cudów. A ja nie potrafię w takich sytuacjach sobie poradzić. Staram się, ale się wypalam, bo żyję wtedy w jednym wielkim chaosie. I gdy to się dzieje, nie czuję wsparcia i mam wrażenie, że nie szanujesz mnie jako Twojego pracownika.
  Zobacz jaka będzie odpowiedź i reakcja. Jeśli Twój szef jest mądry, to wysłucha i wypracujecie nowe rozwiązania.

• jeśli Twój przełożony jest miłym człowiekiem, ale nie wiesz, czy możesz z nim szczerze rozmawiać, potrzebujesz czasu, aby wybadać teren. Obserwuj uważnie, jak reaguje na szczere komentarze. Możesz na spotkaniu wspomnieć np.”Szefie, nie podoba mi się ten pomysł…” i zobacz jak reaguje na tego typu komentarz. Jeśli dobrze, to przygotuj się do zrealizowania pierwszego scenariusza. Jeśli reaguje emocjonalnie i się frustruje, potrzebujesz znaleźć sposób na wypracowanie konkretnych zasad współpracy. Możesz np. spotkać się z nim i powiedzieć: Chcę robić xyz w tym miesiącu, czy możemy wypracować ambitne, ale realne plany, abym wiedział, czego się trzymać przez najbliższy miesiąc? – chodzi tutaj o to, aby nie dzielić się swoimi odczuciami i szczerze nazywać rzeczy po imieniu, ale aby konkretnie i twardo określić ramy projektu, działania. Nie zawsze to będzie idealne rozwiązanie, ale przynajmniej będziesz mieć punkt odniesienia, jeśli następnym razem będzie oczekiwał niestworzonych rzeczy.

• Jeśli Twój przełożony to dyktator, szalony naukowiec, który empatię ma na poziomie zero albo minus, nie będzie Ci łatwo. Jeśli nazwiesz mu szczerze problem, to albo to zignoruje, albo się zdenerwuje. Na pewno musisz tutaj skupić się na wypracowaniu silnej postawy w sobie. Skoncentruj się na tym, co możesz zrobić dobrze, szukać takich mierników, które Tobie pokażą, że robisz dobrą robotę. Ale jednocześnie warto szukać innego miejsca pracy, bo długoterminowo możesz się wypalić. Do tego trzeba się przygotować, ale warto zacząć już teraz.
  Są oczywiście jeszcze inne sposoby, ale o nich opowiem 23 czerwca na darmowym webinarze – link znajdziesz poniżej.

Uwaga! Chcesz więcej konkretnych rozwiązań na problemy przełożony-podwładny-podwładny-przełożony?